|
یک به یک پک می زنم سیگار دسته دسته را تا به لرزش می کشم لبهای سرد بسته را دلبرانه بوسه بر اندام جوهر می زنم شاید آبستن کنم خودکار پیر خسته را نطفه ی شعرم لگد بر سطح کاغذ می زند درد می گیرد دو خط نازک پیوسته را بعد زاییدن کمی از غصه فارغ می شوم شاد می بینم حروف سبز از دل جسته را فصل دوم در "درخت شعر" غوغا می کند جشن میگیرد حضور شاخه نورسته ی را |
 تشکر از اینکه به وبگاه من سر زدید، امیدوارم مطالب وبلاگم اونقدر براتون مفید و لذت بخش باشه که باعث بشه دوباره به اینجا سر بزنید. سعی کن آنقدر کامل باشی که بزرگترین تنبیه تو برای دیگران گرفتن خودت از آنها باشد. (پائولو کوئلیو) گورستان ها پر از افرادیست که می پنداشتند چرخ دنیا بدون آنها نمی چرخد. (وینستون چرچیل) در دنیا جای کافی برای همه هست، پس به جای اینکه جای کسی را بگیری، سعی کن جای خودت را پیدا کنی. (چارلی چاپلین) |